Ken je de Asparagus oftewel sierasperge al? Het is een echt een plaatje met zijn...
De Asparagus komt van oorsprong uit Zuid- en Midden-Afrika en Azië. Deze groene kamerplant behoort tot de familie van de Liliaceae of lelieachtigen en telt zo'n 300 soorten.
De Asparagus staat graag op een lichte plek, maar kijk uit met direct zonlicht. Wanneer de bladeren bruin kleuren dan staat de Asparagus waarschijnlijk iets te veel in het zonnetje en zijn de fijne bladeren verbrand.
De Asparagus is een sterke plant met fijn blad die soms witte bloemen geeft en goed staat in ieder interieur. Om de plant mooi te houden kun je in het voorjaar of de zomer de lange scheuten inkorten zodat hij zijn vorm behoudt.
In het bloeiseizoen kun je de Asparagus voeden met Bio Kamerplanten Voeding. Geeft de plant van mei tot september plantenvoeding.
De Asparagus lust wel van een slokje water. Deze plant vind het echter niet fijn als de grond continu nat is. Zorg dat tussen de gietbeurten de grond iets opdroogt voordat je de plant opnieuw water geeft. Geef niet teveel water in één keer.
Gele bladeren bij de Asparagus kunnen wijzen op stress of schade aan de plant. Dit kan bijvoorbeeld ontstaan door te veel zonlicht, waardoor de fijne bladeren verbranden en geel worden. Ook kan het voorkomen door natuurlijke veroudering van de bladeren. Het is belangrijk om beschadigde of vergeelde bladeren te verwijderen om de plant gezond te houden. Let daarnaast op dat de plant niet wordt blootgesteld aan tocht of extreme temperatuurschommelingen, want dat kan ook leiden tot vergeling van het blad.
Gebruik in de pot onderin hydrokorrels dat voorkomt dat de Asparagus met zijn wortels in het water komt te staan. Daar houdt deze plant namelijk niet van. Gebruik verder Kamerplanten Potgrond voor een goede start.
Let op: deze plant is licht giftig. Pas op voor huisdieren en kinderen.
Met zijn weelderige groene bladeren en opvallende vioolvormige blad is de Vioolb...
De Vioolbladplant vindt zijn oorsprong in de dichte regenwouden van West-Afrika. Je vindt deze plant in landen, zoals Sierra Leone, Kameroen en Liberia. Daar groeit de Vioolbladplant in de regenwouden, verstopt onder het bladerdak van andere bomen.
Deze groenblijvende kamerplant houdt van een lichte standplaats, zonder direct zonlicht. Als hij te lang op een schaduwrijke plaats staat, zal zijn blad verkleuren of gaan hangen. Plaats hem daarom in een ruimte met voldoende natuurlijk licht. De opvallende bladeren van de Vioolbladplant kunnen niet goed tegen direct zonlicht. In zijn natuurlijke omgeving is hij gewend aan de schaduw van andere bomen. Zet hem daarom niet in de zon.
De Vioolbladplant is gek op water. Houd de potgrond daarom vochtig, maar voorkom dat je plant met zijn wortels in het water staat. Hierdoor kan namelijk wortelrot ontstaan. Als je twijfelt, laat dan de bovenste laag van de grond licht opdrogen tussen gietbeurten. Door tussendoor het blad en de grond te besproeien met een plantenspuit creëer je de optimale groeiomstandigheden voor de Vioolbladplant.
Door zijn oorsprong is het regenwoud staat de Vioolbladplant het liefst in een goed doorlatend potgrondmengsel, zoals Pokon Kamerplanten Potgrond vermengd met Pokon Bio Perliet of grof zand. Zorg ervoor dat de pot waarin de Vioolbladplant groeit, afwateringsgaten heeft om overtollig water effectief af te voeren. Zet een bord of plaat onder de pot om het water op te vangen. Heeft je pot geen drainagegaten? Leg dan een laag Pokon Hydrokorrels onder in de pot. De juiste potgrond draagt bij aan een gezond wortelstelsel.
Om de Vioolbladplant te voeden gebruik je iedere week tijdens het voorjaar en de zomer Pokon Bio Kamerplanten Voeding. Geef iedere maand de aanbevolen hoeveelheid. Overvoeding is slecht voor de wortels van je plant. Het regelmatig voeden van je plant ondersteunt niet alleen de groei, maar verhoogt ook de weerstand tegen ziekten.
De Vioolbladplant is een langzame groeier. Het is daarom even wachten, totdat hij zijn imposante hoogte van zo’n twee meter bereikt. Dit maakt de Vioolbladplant tot een ideale huisgenoot voor diegene die een kamerplant zoekt die niet opeens de hoogte of breedte inschiet. Ondanks zijn trage groei trekt hij flink de aandacht. De bladeren variëren namelijk van 30 tot 45 centimeter in lengte. Is hij juist te groot geworden? Lees hier alles over kamerplanten snoeien.
Orchideeën zijn hele geliefde kamerplanten en het leuke aan deze plant is dat hi...
Van oorsprong komt deze orchidee uit Zuidoost-Azië. Daar wordt deze plant “onsterfelijkheidskruid genoemd, vanwege zijn genezende werking en vermindering van stress. De plant doet zijn Nederlandse naam in ieder geval eer aan, want de stam van de orchidee is bamboe-achtig en de bloemen lijken op bloemen van de orchideeën die we al langer kennen.
Wat deze plant anders maakt dan andere orchideeën is dat de bamboe orchidee van boven tot onder bloeiende bloemen kan hebben. Je kunt deze plant onder andere krijgen met felroze, lichtroze, gele en witte bloemen. Hoe mooi?
Deze orchidee is relatief makkelijk te verzorgen in verhouding tot andere orchideeën.
Uitgebloeid? De bloemen vallen vanzelf van de stengel af. Zet de orchidee op een lichte plaats waar het in de winter rond de 10 tot 15ºC is. Geef de orchidee gewoon water, zorg dat de grond niet uitdroogt. Na 8 tot 12 maanden komt de plant opnieuw in bloei.
De Bamboe Orchidee staat liever niet een te grote pot. Verpot de plant iedere 2 tot 3 jaar. Gebruik speciale orchideeën potgrond.
Heb jij de Scindapsus al in huis? Deze kamerplant komt uit de regenwouden van Zu...
Wist je dat de bladeren van de Scindapsus in de natuur wel 90 cm groot kunnen worden?
In de regenwouden van Zuidoost-Azië groeit de Scindapsus langs de bomen omhoog, maar deze groene vriend staat ook bekend als hangplant. Deze kamerplant heeft glimmende bladeren in de vorm van een hart en zijn groen en geel gevlekt. Dat is niet alles, want de bladeren hebben ook speciale huidmondjes die schadelijke stofjes uit de lucht halen en deze weer omzetten in schone lucht. De Scindapsus staat zelfs in de top 10 van beste luchtzuiverende planten!
De Scindapsus staat ook nog eens bekend als geluksplant! Deze groene vriend helpt zijn eigenaar om geld en fortuin te krijgen. Geef jezelf of iemand anders dus de Scindapsus als cadeau en wie weet heb je een financiële meevaller!
De Scindapsus staat het liefst op een lichte plek waar hij wat zonnestralen kan meepakken, maar hij kan ook goed overleven op plekken in de schaduw. Direct zonlicht wordt afgeraden omdat dit de bladeren kan beschadigen. De plant past zich aan door de bladkleur aan te passen: op een zonnige plek worden de bladeren lichter, in de schaduw juist donkerder en groener.
@pokon_nl ? Op zoek naar een makkelijke plant? ✅ Weinig licht ✅ Water geven als de grond droog is ✅ Luchtzuiverend De drakenklimop kan alles. Hang ‘m op of zet ‘m neer – wat kies jij? ? #MakkelijkePlanten #GroenInHuis ♬ origineel geluid - Pokon
De Scindapsus is een makkelijke hangplant voor binnen die weinig verzorging vraagt. Zorg dat de grond altijd licht vochtig blijft, vooral omdat de plant uit de vochtige regenwouden van Zuidoost-Azië komt. In de winter heeft de Scindapsus minder water nodig. Gebruik Pokon Kamerplant Potgrond voor een goede basis en voed de plant in de zomer eens per twee weken met Pokon Bio Kamerplanten Voeding. Snoeien kan om kale of te lange stengels te voorkomen en stimuleert nieuwe groei.
De Scindapsus kan in de zomermaanden elke twee weken worden gevoed met Pokon Kamerplanten Voeding. Dit helpt de plant om sterker te worden en de bladeren mooi te houden. Voeding wordt minder nodig in de winter, wanneer de plant in rust is.
De Scindapsus heeft altijd een licht vochtige grond nodig. Geef in de winter minder water dan in de zomer. Controleer regelmatig of de bovenste laag van de potgrond niet uitdroogt, maar voorkom dat de grond te nat wordt om wortelrot te vermijden.
Gele bladeren bij de Scindapsus kunnen ontstaan door te veel of te weinig water, of door te weinig licht. Verwijder gele bladeren om de plant gezond te houden. Zorg voor een goede balans in water geven en zet de plant op een plek met voldoende, maar geen direct zonlicht.
Let op! De Scindapsus is niet giftig voor mensen, maar bij huisdieren kan deze plant wel voor huidirritaties zorgen. Probeer deze kamerplant dus uit de buurt te houden van jouw huisdier om problemen te voorkomen.
Wanneer je een boost aan kleur wil toevoegen aan je tuin is de Dahlia een perfec...
Dahlia’s komen oorspronkelijk uit Mexico. Het is een plant die afstamt van de composietenfamilie. In 1872 werden dahlia’s in Nederland geïntroduceerd. Inmiddels zijn er onwijs veel verschillende kleuren en soorten dahlia’s verkrijgbaar. De dahlia is een vaste plant die makkelijk is wanneer het gaat om de verzorging. Ook hebben ze een lange bloeiperiode. Je kunt namelijk tot ver in oktober genieten van de prachtig gekleurde bloemen. Let op: Dahlia’s zijn niet winterhard. Je kunt de knollen dan ook het beste voor de winter uit de grond halen en na de ijsheiligen weer poten.
Er zijn ongeveer 20.000 verschillende soorten van de Dahlia. Dit zijn een aantal populaire soorten op een rij:
De Dahlia Eveline herken je aan de witte blaadjes met een paars gekleurd hart. Ook de witte blaadjes hebben stuk voor stuk een paarse gloed/rand. Deze Dahlia soort groeit uit tot een hoogte van ongeveer 1 meter. Je kunt deze het beste poten in de periode van maart tot en met mei. Van juli tot oktober geniet je van de meest prachtige bloemen.
Wil je een zonnige uitstraling toevoegen aan je tuin? De Dahlia Gold Crown is precies wat je zoekt. Deze Dahlia soort herken je namelijk aan zijn opvallende geel/oranje kleur. Hij wordt ongeveer 125 cm hoog en bloeit in de periode van juli tot en met oktober.
Creëer exotische vibes met de Dahlia Mango Madness. Deze Dahlia herken je aan de mooie oranje/roze kleur en de grote bloemen. De bloemen kunnen namelijk uitgroeien tot een diameter van 20 centimeter!
Voor grote en volle bloemen zit je met de Dahlia Lady Darlene helemaal goed. De geel gekleurde bloemen met rode rand kunnen namelijk een grootte bereiken van 20 tot 24 centimeter. De plant wordt in zijn geheel zo’n 80 centimeter hoog.
De Maxi Castillo heeft een opvallende roze/paarse kleur en een geel hart. De plant bereikt een hoogte van zo’n 50 centimeter. De bloemen bereiken een diameter van 10 tot 14 centimeter.
Het is niet nodig om een Dahlia op te potten. Wel is het belangrijk om actie te ondernemen voor de eerste vorst er is. Doordat Dahlia’s niet winterhard zijn kun je de knollen het beste naar binnen halen voor het echt koud wordt. Snoei de plant op zo’n 15 centimeter boven de grond af en haal hem uit de grond. Schud de grond eraf en laat het geheel een aantal dagen drogen. Leg de knollen vervolgens weg op een donkere, koele, tochtvrije plek. Zodra de vorst in het voorjaar is verdwenen kun je de dahlia’s weer terug in de grond zetten.
Wil je jouw dahlia wel graag oppotten? Kies dan voor Terras & Balkon Planten Potgrond. En geef 1 x per week in de periode van maart t/m september met Bio Terras & Balkon Planten Voeding.
Dahlia’s zijn eigenlijk niet vaste planten in koudere klimaten. Ze worden beschouwd als knolgewassen. Dit betekent dat hun knollen elk jaar opnieuw geplant moeten worden, omdat ze niet winterhard zijn en niet goed tegen vorst kunnen. In warmere klimaten kunnen dahlia’s wel als vaste planten groeien, omdat de knollen in de grond kunnen blijven en elk jaar opnieuw uitlopen.
In Nederland is het gebruikelijk om de knollen in de herfst op te graven en binnen te bewaren, om ze in het voorjaar weer te planten.
Dahlia’s komen meestal in mei uit de grond, na de laatste vorstperiode. Dit is de beste tijd om ze te planten, zodat ze de hele zomer kunnen groeien en bloeien.
Dahlia's groeien het beste op een zonnige plek, met minimaal 6 uur direct zonlicht per dag. De plek moet enige beschutting bieden tegen harde wind. Zorg voor een bodem dat rijk is aan voedingstoffen.
De Fittonia, ook wel de Mozaïekplant genoemd, is een kamerplant met een opvallen...
Van oorsprong is de Fittonia een bodembedekker die je kunt vinden in de oerwouden in Zuid-Amerika, waaronder in Peru. Tegenwoordig is het een bekende kamerplant die kleur toevoegt aan veel interieurs.
De Fittonia heeft groene, ovaal vormige blaadjes met opvallend gekleurde lijnen die een uniek mozaïek patroon vormen.
Dit is misschien wel de bekendste soort Fittonia. De Fittonia Verschaffeltii heeft donkergroene blaadjes met witte nerven. De witte nerven in de blaadjes zijn wat grover dan die van de Albivenis.
De Fittonia Albivenis herken je aan het donkergroene blad met de fijne, wit gekleurde nerven.
Net als de Fittonia Albivenis heeft de Mont Blanc witte nerven. Het verschil tussen deze twee soorten zit hem in de kleur van het blad. In tegenstelling tot de Albivenis is de Mont Blanc lichter groen van kleur.
Ook de Fittonia Skeleton is een bekende onder de kamerplanten. Deze Fittonia heft opvallende rode nerven en licht groene blaadjes.
Zoals de naam al doet vermoeden heeft de Fittonia Mosaic ‘Pink Forest Flame’ licht roze gekleurde nerven.
Doordat Fittonia snel groeit is het verstandig om hem eenmaal per jaar te verpotten. Plaats hem bij voorkeur in de lente in een grotere pot. Zo heeft hij de tijd om te wennen aan zijn nieuwe huisje. Lees hier hoe je een kamerplant verpot.
Iedereen kent de zonnebloem wel. De hoge, gele bloem die een diameter kan krijge...
Wist je dat de bloem van de zonnebloem meedraait met de zon? Dit wordt ook wel heliotropisme genoemd. ’s Nachts draait de bloemknop terug naar de oostelijke stand zodat hij wanneer de zon opkomt weer naar de zon gericht staat.
De zonnebloem komt van nature voor in Noord- en Centraal-Amerika. In totaal bestaan er zo’n 70 verschillende varianten zonnebloemen. De bekendste soort is de Helianthus Annuus. Deze wordt ook wel de reuzenzonnebloem genoemd.
Naast de Helianthus Annuus zijn er ook zonnebloemen met witte, groene of donkerrode bloemen.
Er zijn ongeveer 70 verschillende soorten van de zonnebloem. Dit zijn een aantal populaire soorten op een rij:
Dit is de bekendste soort zonnebloem en te herkennen aan de grote, gele bloemen met een groot donkerbruin hart. De stengels zijn ruw en stevig.
De Helianthus giganteus ‘Sheila’s Sunshine’ kan een hoogte bereiken van wel 2,5 meter. De bloemen van deze zonnebloem zijn lichtgeel met een zwart hart.
De Helianthus decapetalus is winterhard en kan een gemiddelde hoogte bereiken van wel 1,75 meter. Deze variant bloeit in de periode van augustus tot oktober. De bloemkleur is goudgeel.
Helianthus debilis is een kleinere zonnebloem soort die meerdere bloemen per steel krijgt. De bloemen zijn licht geel van kleur met een donkerbruin hart. Deze bloemen zijn niet alleen prachtig voor in de tuin, maar ook als snijbloem in huis. Deze plant wordt gemiddeld zo’n 140 cm hoog.
Ben je op zoek naar een kleine variant zonnebloemen, dan is de Helianthus salicifolius wat je zoekt. Deze zonnebloem krijgt smalle bladeren in combinatie met kleine, gele bloemetjes. Deze variant zonnebloem bereikt een hoogte van zo’n 2 meter en bloeit in de periode augustus/september.
Je kunt een zonnebloem eerst in een pot opkweken en vervolgens naar de vaste grond verplaatsen. Echter is dit niet aan te raden aangezien je hiermee de wortels kunt beschadigen. Wel kun je in eerste instantie de zaadjes zaaien in een pot. Zodra de zonnebloem na gemiddeld 5 tot 6 weken uitkomt kun je hem verplaatsen naar de tuin.
De meeste zonnebloemen, zoals de gewone zonnebloem (Helianthus annuus), zijn eenjarig. Er zijn echter ook meerjarige soorten binnen het geslacht Helianthus, zoals de Helianthus tuberosus (aardpeer), die elk jaar opnieuw uit de wortels opkomen.
Zonnebloemen zijn relatief eenvoudig te verzorgen. Hier zijn enkele tips om zonnebloemen gezond en bloeiend te houden:
Een zonnebloem bloeit gemiddeld 8 tot 12 weken lang. Dit is afhankelijk van het soort en de groeiomstandigheden. Zonnebloemen bloeien meestal van juli tot oktober.
Met zijn fel gekleurde, sierlijke bloeiaren valt de duizendknoop (Persicaria) di...
Duizendknoop vindt zijn oorsprong in de gematigde tot tropische gebieden in Azië en Oost-Australië. In Europa en Noord- en Zuid-Amerika wordt de plant veel gebruikt als sierplant.
Er zijn verschillende soorten duizendknoop verkrijgbaar. De verschillen tussen deze soorten zitten vooral in de hoogte en de kleur.
Wanneer je op zoek bent naar een kleine duizendknoop die perfect is als bodembedekker, dan is de Persicaria Affinis wat je zoekt. Deze soort is een kruipende plant die wintergroen blijft. In de bloeiperiode krijgt deze duizendknoop lichtroze bloemen. In totaal bereikt deze soort een hoogte van 10-25 centimeter.
De Bistorta bereikt een hoogte van 50-70 centimeter. Je kunt deze soort prima zetten op een vochtige grond. In de bloeiperiode krijgt de Persicaria Bistorta korte, lichtroze aren. Houd er wel rekening mee dat deze soort zich sterk kan uitbreiden.
Een variant die nog wat groter wordt is de Persicaria Amlexicaulis. Met een hoogte van 100 tot 130 centimeter is dit een mooie plant voor in de border. Het is een makkelijke plant die niet gevoelig is voor ziekten. Wel is het belangrijk om te voorkomen dat de grond helemaal uitdroogt. De Persicaria amplexicaulis is er in hogere en lagere varianten, met lange of korte aren. De aren zijn er in de kleuren wit, rood en roze.
Met zijn bijna paarse blad met kleine witte bloemetjes valt deze variant van de duizendknoop direct op. Hij bereikt een hoogte van 125 tot 150 centimeter.
Wil je een grote en breed groeiende duizendknoop in je tuin? De Persicaria Polymorpha bereikt een hoogte van 160 tot 200 centimeter. In de bloeiperiode krijgt deze variant roomwitte aren.
Je kunt de duizendknoop prima verplaatsen. Doe dit bij voorkeur in het voorjaar (maart-april) of het najaar (september-oktober). Zorg ervoor dat je de wortelkluit zo ruim mogelijk uit graaf. Schud de aarde er wat af en zet de plant op zijn nieuwe plaats.
Bij het verplaatsen kun je dikke wortelstukken in stukken breken of snijden. Let er op dat je de bovenkant van de wortelkluit gelijk plaatst met het grondniveau of net iets dieper. Bij het verplaatsen of verplanten kun je wanneer de plant veel blad heeft het beste ongeveer de helft van het blad afknippen. Geef na het verplaatsen voldoende water voor een goede start.
Petunia's zijn een van onze favorieten omdat ze veelzijdig en kleurrijk zijn. Ze...
De petunia komt oorspronkelijk uit Zuid-Amerika, meer specifiek uit Argentinië en Brazilië. Ze zijn in de 19e eeuw naar Europa gebracht en sindsdien zijn ze een populaire keuze voor tuiniers vanwege hun mooie felle kleuren en aangename geur.
Petunia's komen in verschillende soorten, waaronder enkelvoudige en dubbele bloeiers. Enkelvoudige bloeiers hebben één laag bloemblaadjes, terwijl dubbele bloeiers meerdere lagen hebben, wat ze een vol en weelderig uiterlijk geeft.
De Grandiflora petunia is het grootst, met grote bloemen die tot 10 cm in diameter kunnen worden. Multiflora petunia's zijn kleiner maar produceren meer bloemen. Milliflora petunia's zijn de kleinste en zijn perfect voor kleine tuinen of containers.
Er zijn ook Supertunias, die zeer winterhard zijn en goed presteren in zowel volle zon als halfschaduw. Ze zijn zelfreinigend, wat betekent dat je de dode bloemen niet hoeft te verwijderen om nieuwe groei te stimuleren.
En dan zijn er nog de Wave petunia's, die bekend staan om hun vermogen om snel te spreiden en grote gebieden te bedekken. Ze zijn ideaal voor hangmanden of als bodembedekkers.
Petunia's kunnen in mei of juni worden aangeplant in de border, na de laatste vorst. Hoe plant je een petunia?
Graaf een gat groot genoeg voor de wortels. Voeg aanplantgrond toe aan de bodem van het gat. Zet de plant in het gat op dezelfde diepte als in de pot. Vul het gat op met aarde gemengd met potgrond. Strooi een beetje mest, bijvoorbeeld Bio Tuinmest, op de grond en geef goed water. Een laag bodembedekker helpt om de grond vochtig te houden en onkruid te voorkomen. Als je een kas hebt, kun je petunia's eerst voorzaaien in potten en manden in het voorjaar en de planten later buiten aanplanten. Zo heb je eerder bloemen in de zomer.
Als je petunia's in potten wilt zetten kun je hiervoor het beste Bio Terras & Balkon Planten Potgrond voor gebruiken. Breng op de bodem een laag hydrokorrels aan en vul de pot verder aan met potgrond. De hydrokorrels zorgen voor een betere waterhuishouding in de pot. Wil je de petunia's in hangmanden planten? Kies dan voor Pokon Bio Kokos Potgrond. Dit is een lichtgewicht potgrond, wat ideaal is om de manden niet té zwaar te laten worden.
Meerjarige, hangende petunia's kunnen in maart/april of augustus/september worden gestekt. Hoe stek je een petunia? Kies sterke, gezonde jonge stengels die niet bloeien. Neem stekken van 7,5-10 cm lang, snijd net onder een bladknoop. Verwijder de onderste bladeren en zet de stekken in potten met stekgrond. Zet de potten in een plastic zak of kweekbak op een lichte plek, maar uit direct zonlicht, om ze te laten wortelen. Na 2 tot 3 weken zouden de stekken geworteld moeten zijn. Ze kunnen dan apart worden opgepot en verder gekweekt.
De Calathea Medaillon, zo dat klinkt chique. Deze Braziliaanse schone steelt in ...
De Calathea Medaillon heeft haar wortels liggen in het zonovergoten en tropische Brazilië. In haar natuurlijke habitat schuilt zij graag onder hoge bomen. Hierdoor geniet zij heerlijk van het zachte ochtend- en avondzonnetje. De kans dat de zon haar bladeren verbrandt neemt hierdoor af, waardoor er geen bruine of zelfs zwarte plekken ontstaan. De ideale standplaats voor haar in huis is dan ook een schaduwrijk plekje of een steamy badkamer! Hier voelt zij zich helemaal in haar nopjes en zal zij stralen als nooit tevoren.
De Calathea Medaillon laat het liefste haar prachtige bladeren aan iedereen zien. De donkergroene bladeren met lichte strepen, doen ons denken aan veren. En wie showt als geen ander met trots zijn veren? Juist, een pauw. De Calathea Medaillon heeft door haar bijzondere tekening dan ook de bijnaam Pauwenplant gekregen.
Niet alleen heeft deze plant te gekke looks, ze is ook nog eens één van de meest luchtzuiverende planten voor in huis. De Calathea Medallion is dus ook nog eens een hele fijne huisgenoot. Jij kent vast de uitspraak: “ Tja, je kunt niet alles hebben”. Die uitspraak gaat voor deze plant niet op. De Calathea Medallion is niet alleen een lust voor het oog, maar ook nog eens goed voor haar omgeving!
De Calathea Medaillon komt uit het tropische Brazilië en groeit in de schaduw van hoge bomen. Daarom staat deze plant het liefst op een schaduwrijk plekje in huis, bijvoorbeeld in een badkamer of een plek met gefilterd licht. Direct zonlicht kan de bladeren verbranden, waardoor bruine of zwarte plekken ontstaan. Een constante temperatuur en een hoge luchtvochtigheid zijn belangrijk voor deze plant.
De Calathea Medaillon heeft warmte, schaduw en water nodig in de juiste balans. De aarde mag niet uitdrogen; de wortels houden van een vochtige grond en de bladeren van regelmatige sproeibeurten. De Calathea Medaillon laat duidelijk zien wanneer zij blij is: dan stralen de bladeren en is de roodpaarse onderkant diep van kleur. Bij stress hangen de bladeren en krijgen ze een bruine kleur. De plant zuivert ook de lucht in huis.
Geef de Calathea Medaillon in het voorjaar en de zomer een extra boost met Pokon Bio Groene Planten Voeding. Dit stimuleert een gezonde groei en houdt de plant sterk.
De Calathea heeft regelmatig water nodig om de grond vochtig te houden, maar niet nat. Geef regelmatig water zodat de aarde niet uitdroogt, maar voorkom dat er water onder in de pot blijft staan om wortelrot te vermijden. Gebruik water op kamertemperatuur en besproei de bladeren regelmatig om de luchtvochtigheid te verhogen.
Gele bladeren bij de Calathea Medaillon ontstaan vaak door een te lage luchtvochtigheid, onregelmatig water geven (te veel of te weinig), of het gebruik van kalkrijk water. Ook te veel direct zonlicht kan de bladeren geel doen verkleuren. Omdat de Calathea Medaillon van een vochtige omgeving houdt, is het belangrijk om de luchtvochtigheid hoog te houden door regelmatig te sproeien of de plant in een vochtige ruimte te plaatsen, zoals de badkamer. Gebruik bij voorkeur water op kamertemperatuur en liefst gefilterd of regenwater om kalkophoping te voorkomen. Zo voorkom je gele bladeren en blijft de plant gezond en stralend.
De Sedum Burrito, ook wel Sedum Morganianum of ezelstaart, is een hangende vetpl...
Sedum Burrito vindt zijn herkomst in het zuiden van Mexico en Honduras.
De Sedum Burrito is onderdeel van het geslacht Sedum en maakt deel uit van de vetplantenfamilie, ook wel Crassulaceae. Er bestaan ongeveer 250 verschillende soorten Sedum.
De Sedum Tornado is net als de Sedum Burrito een hangende plant. Deze variant Sedum heeft kleine, ronde bladeren met een diep groene kleur. De plant groeit compact en staat het liefst op een lichte plek. De Tornado staat in tegenstelling tot de Burrito liever niet in direct zonlicht.
Deze variant Sedum is in Nederland regelmatig in de border te vinden. De dikke, rood met groene blaadjes hebben een hoge sierwaarde. Het plantje blijft laag en is enorm makkelijk qua onderhoud. De Sedum Sieboldii is winterhard.
In een rotstuin, border of in een schaal op tafel. De Sedum Spathulifolium valt sowieso op met de op roosjes lijkende blaadjes. Deze variant heeft grijzige blaadjes met donker rode randjes en kan worden gebruikt als bodembedekker.
De Sedum Acre, ook wel Muurpeper, bereikt een maximale hoogte van 5 centimeter. In de periode juni en juli geeft hij kleine gele bloemetjes. Daarnaast is hij perfect te gebruiken als bodembedekker door zijn groeiwijze.
Aangezien het verplaatsen en verpotten van de Sedum Burrito wel het een en ander met zich meebrengt is dit iets wat je het liefst zo min mogelijk wil doen. Bij aanraking breken de blaadjes namelijk erg snel af. Nou is deze plant ook eenvoudig te stekken, dus afgevallen blaadjes hoef je niet direct weg te gooien. Toch wil je de stengels het liefst zo vol mogelijk houden natuurlijk!
Verpot de Sedum Burrito eenmaal in de twee tot drie jaar. Kies hierbij voor een pot die ongeveer 20 tot 30% groter is.
Eremophila nivea, ook wel bekend als de zijden emoe-bos, is een prachtige struik...
Eremophila nivea is inheems in Australië, waar hij voornamelijk groeit in droge tot halfwoestijngebieden. Deze plant behoort tot de familie Scrophulariaceae en staat bekend om zijn opvallende zilverachtige bladeren en paarse bloemen. In zijn natuurlijke omgeving is de Eremophila nivea zeldzaam en wordt hij zelfs met uitsterven bedreigd.
Eremophila nivea is een groenblijvende struik die een hoogte van ongeveer 1,5 meter kan bereiken. De takken en bladeren zijn bedekt met een zilverwitte, wollige laag, wat de plant een unieke textuur geeft. De bladeren zijn lineair van vorm en wisselen elkaar af langs de takken. De bloemen zijn lavendelkleurig en verschijnen in de oksels van de bladeren. Ze bloeien overvloedig aan het einde van de winter en in de lente, en soms sporadisch aan het einde van de zomer.
Bruine bladeren kunnen beter worden afgeknipt zodat de plant energie steekt in gezond blad. Met goed water geven en bemesten voorkom je nieuwe verkleuringen.
Witte beestjes op je kamerplant? Leer hoe je wolluis of andere plagen herkent en bestrijdt met passende verzorging en middelen.
Ontdek wanneer engerlingen bestrijden het meest effectief is. Leer alles over de beste timing, temperaturen en het gebruik van aaltjes in je gazon.
Paddenstoelen in de potgrond van kamerplanten zijn vaak onschuldig. Ze ontstaan door vochtige aarde en goede bodemcondities en verdwijnen meestal vanzelf.
Of je nu een beginnende plantenliefhebber bent of al jaren groene vingers hebt: de Pokon Plantengids is jouw betrouwbare bron voor alles wat groeit en bloeit. Van tropische kamerplanten tot kleurrijke tuinbloeiers en van luchtzuiveraars tot vetplanten, je vindt hier alle informatie die je nodig hebt om jouw planten gelukkig te maken.
Bij Pokon geloven we dat een gezonde plant begint bij de juiste verzorging. Daarom delen we niet alleen onze kennis over licht, water en voeding, maar ook over potgrond, verpotten en het herkennen van signalen van je plant. Zo geef jij jouw groene vrienden precies wat ze nodig hebben om te groeien, bloeien en jouw huis of tuin op te fleuren.
Laat je inspireren door ons uitgebreide overzicht van plantensoorten en gebruik de handige filters om snel jouw perfecte match te vinden.