Blog
volksmoestuin
14-11-17

2017: een goed moestuinjaar Diana

In de loop van de jaren zijn er heel veel verschillende inzichten gekomen over de moestuin. Niet vreemd want het weer is anders dan ‘vroeger’, de tuin is anders, de planten die we telen zijn anders, etc.. Vroeger (al weer een jaar of 20 geleden), onze tuin in de winter:

Spitten in de moestuin

Ja, spitten was zo ongeveer wel verplicht in een moestuin. En dat kwam mede omdat we op vette klei tuinierden (en nog, want grondsoort verandert nooit), en de grond was in de late herfst kletsnat en vast, door te spitten brachten we lucht in de grond (hetgeen bevorderlijk is voor het bodemleven). En door de vorst werden de kluiten klei zachter. Op vette klei zoals we die toen hadden zouden wij waarschijnlijk nog steeds elke winter spitten.

Maar in de afgelopen 25 jaar hebben we door spitten en het elke winter toevoegen en onderwerken van grote hoeveelheden stalmest en compost de grond zo verbeterd dat spitten minder hard nodig is (ik zeg niet ‘niet nodig’ want als we veel op de grond hebben gelopen klinkt deze nog steeds zo ernstig in dat de grond weer dicht, vast en hard is).

En dus besloten we op een gegeven moment dat spitten niet meer nodig was, de grond ondertussen redelijk los en vol humus. We gingen omwoelen (oppervlakkig ‘omfrommelen’, met een grelinette of spitvork). En daarmee hoopten we het bodemleven nog meer te stimuleren.

En zo verandert de tijd, en wij, en de tuin, en de inzichten en bedachten we dat het bedekken van de grond ook een goed plan was (tegen onkruidgroei, maar ook weer om bodemleven te stimuleren). Wij deden dat met stro.

Stro op de moestuin

Ach, wat had Ruud hier een hekel aan, hij vond het lelijk, en rommelig. En lelijk, vooral heel erg lelijk. Het was wel heel goed voor de grond, er leefde van alles onder het stro (ja, vooral slakken, zei Ruud). De grond was los en verend. En de rommel werd vooral veroorzaakt door de wind, en door de vogels die heel veel eten onder het stro vonden. Maar het had ook nadelen: stro composteert en dat is goed, want het voegt dan ook iets toe aan de grond, en het verrijkt weer het bodemleven. En het houdt in de herfst de grond wat langer warm. Maar het houdt de grond in het voorjaar dus ook langer koud, laat de zon niet toe in de grond. En voor het composteren gebruikt het stro stikstof uit de grond. En dus groeiden de planten niet zo goed, zelfs niet na extra meststoffen.

Verhoogde bakken

En toen kwamen de overvloedige regenbuien, die waren er waarschijnlijk ook al wel eerder en vaker maar nu was het soms zo erg dat de tuin onder water stond. En dus bedachten we dat verhoogde bakken ons konden helpen om de tuin iets minder kletsnat te laten zijn. En dat is ook zo, hebben we ondertussen ervaren.

En zo zag de tuin er afgelopen winter uit.

En is dit het dan? Nee, natuurlijk niet, we zijn al weer druk bezig, nog wat verhoogde bakken erbij, maar ook een vak met een mesthoop voor de courgettes en pompoenen volgend jaar. Zoals gezegd, alles verandert, en misschien is dat wel het allerleukste van tuinieren; er is geen jaar hetzelfde en je blijft altijd leren. En nieuwe inzichten en ervaringen van andere mensen gaan er vast weer voor zorgen dat we weer iets anders proberen.

Verdiep je in je moestuin

Eigenlijk is tuinieren een soort ingewikkelde machine waarbij het succes het gevolg is van het draaien van een heleboel kleine radertjes. Trek aan de juiste touwtjes om de kans op succes te verhogen. En welke touwtjes zorgen voor het juiste radertje is in elke tuin anders, op elke grondsoort, bij elk weer, bij elke plantsoort. Er zijn jaren dat we enorm veel bonen hebben (warm en arm en droog en een losse grond) maar een heel matige opbrengst van prei (die houden juist van koelte en vochtigheid en veel voeding). Dat klinkt allemaal alsof tuinieren heel moeilijk is en dat is het niet. Je erin verdiepen, je eigen tuin en grond en omstandigheden leren kennen en daarmee werken is misschien wel het allerbelangrijkst.

Het leukste van tuinieren is het proberen om elk jaar weer te zorgen dat zoveel mogelijk groenten het goed doen. En hoe je dat doet mag je zelf weten, wel of niet spitten, wel of niet afdekken, wel of geen verhoogde bakken, wel of geen……. wat er in de toekomst komt. Zorgen dat er helemaal niks mislukt is een utopie, het heeft ons misschien wel 25 jaar gekost om daarachter te komen (en het ook te accepteren :-). Tuinieren = tel je zegeningen. Op naar 2018!

Tot slot nog een foto van augustus 2017:

Het was best een goed jaar!

Groetjes,

Diana

Lees ook: Bramenstruik onderhouden

Maak een Account of log in om dit artikel te bewaren

 
Voeg toe aan favorieten
Deel dit met jouw netwerk!
Reacties (0)
Je bent niet ingelogd. Om te kunnen reageren moet je inloggen.

Er zijn nog geen reacties geplaatst

nieuwsbrief

Altijd op de hoogte

Leuke tuintips, inspiratie en nieuwtjes als eerste in jouw mailbox? Schrijf je dan nu in voor de nieuwsbrief! Je ontvangt maandelijks onze nieuwsbrief specials.